close
تبلیغات در اینترنت
احادیث از امام حسن(ع)

وبسایت کلبه سبز

احادیث از امام حسن(ع)
تبليغات تبليغات

احادیث از امام حسن(ع)




حضرت امام حسن (ع) : هرکس دنیا را دوست بدارد بیم آخرت از دل او برود و آن که حرص و آزش در دنیا زیاد باشد بهره ای جز دوری از دنیا ندارد و نیز خشم خدا بر او زیاد گردد ، انسان آزمند نادان است ، ولی انسان پارسا قانع است ، هر دوی اینها خوردنشان ، یکسان است چیزی از روزی آن دو کاسته نمی شود ، پس برای چه شتاب در آتش کنید ، خیر و خوبی تمامش در یک ساعت شکیبایی و صبر است که موجب و سبب آسایش دراز و خوشبختی فراوانی میشود ، مردم دو گروهند ، گروهی دنیا را میخواهند و طلب میکنند تا به او برسند ؛ نابود میشوند و گروهی طالب آخرتند تا به او برسند نجات پیدا میکنند ، بدان ای مرد هرگاه به آخرت رسیدی آنچه که در دنیا از دست تو رفته و آن چه را که از سختیها به تو رسیده زیانی تو را نرساند و نیز سودی ندارد آنچه که از دنیا به تو رسیده زمانی که از آخرت محروم باشی. 

ارشاد القلوب جلد۱ صفحه ۵۸
 


امام حسن (ع) : میان حق و باطل چهارانگشت فاصله است ، آنچه به چشم خود دیدی راست و حق است ، و با گوش خود بیهوده و ناحق بسیار بشنوی.

تحف العقول صفحه ۲۳۱
 


امام حسن (ع) : امام (ع) پیوسته میفرمود : پسر آدم تو از وقتی از مادر متولد شدی عمر خویش را نابود میکنی ( هر لحظه که از عمرت میگذرد به آخرت نزدیکتر میشوی و از عمرت کم میشود ) آنچه در اختیارت هست برای آینده ات ذخیره کن ، (اگر در پست و مقامی هستی یا انسانی معمولی هستی ، کار درست و نیکی که از دستت بر می آید انجام بده ) ، مومن از دنیا برای آخرت خود توشه ( کار نیک ) برمیدارد ، و کافر از دنیا بهره مند میشود ( پی لذتهای حرام دنیا میرود و برای آخرت خویش توشه نیک جمع نمی کند.) 

بحارالانوار جلد ۱۷ ( جلد ۲ صفحه ۱۰۸ )
 


امام حسن (ع) : با مردم چنان رفتار و معاشرت کن که مایلی با تو رفتار و معاشرت نمایند. 

بحارالانوار جلد ۱۷ ( جلد ۲ صفحه ۱۰۸ )
 


امام حسن (ع) : یقین پناهگاه سلامت است ، هرکه متوجه دوری راه باشد خود را آماده میکند ( برای سفر آخرت کار خیر انجام می دهد ) ، انسان دانا غش و نامردی در نصیحت کردن به کسی که از او مشورت و نصحیت میخواهد ، نخواهد کرد. 

بحارالانوار جلد ۱۷ ( جلد ۲ صفحه ۱۰۲ )
 


امام حسن (ع) در ستایش برادر دینی صالحی که داشت و درگذشت چنین فرمود : او از همه مردم در نظر من بزرگتر بود به واسطه آنکه دنیا در نظرش خوار و بی ارزش بود.هرگز اسیر نادانی نمی شد ، و دست به چیزی که دراز میکرد اعتماد داشت که سودمند است ( کاری را انجام میداد که درست باشد ) ، هرگز شکایت نمی نمود و نه خشمگین میشد و نه افسرده و ملول ، بیشتر اوقات ساکت بود ، اما وقتی سخن میگفت ( سخن درست میگفت ) و بر سخن گویان پیروز بود و پیشتاز ، ناتوان بود و ناتوان شمرده میشد ( یعنی متواضع بود ) ، وقتی با دانشمندان می نشست علاقه اش به گوش دادن بیشتر از حرف زدن بود ، اگر در سخن گفتن مغلوب میشد ولی از سکوت مغلوب نبود ( یعنی کسی نمی توانست آنقدر به سکوت بگذراند ) آنچه را عمل نمی کرد حرفش را نمی زد ، انجام می داد آنچه را که میگفت ، هر وقت بین دو عمل ( کار ) قرار میگرفت و نمی دانست کدام در نزد خدا بهتر است دقت میکرد کدام عمل ( کار ) به هوای نفس و میل شخصی او نزدیکتر است و بر خلاف آن رفتار میکرد ، بر کاری که گاهی امکان داشت پیش آید و عذر فاعل آن پذیرفته است کسی را سرزنش نمی کرد. 

بحارالانوار جلد ۱۷ ( جلد ۲ صفحه ۱۰۱ )
 


امام حسن (ع) : پستی این است که انسان سپاسگذار نعمت نباشد. 

بحارالانوار جلد ۱۷ ( جلد ۲ صفحه ۹۹ )
 


حضرت امام حسن مجتبی (ع) : بهترین لباسهای خود را در موقع نماز در تن می‌کرد، کسانی از آن حضرت سبب این کار را پرسش کردند، حضرت در جواب فرمود: خداوند جمیل است و جمال و زیبایی را دوست دارد. به این جهت خود را در پیشگاه الهی زینت می‌کنم، خداوند امر فرموده که با زینت‌های خود در مساجد حاضر شوید.

الحدیث جلد ۲  صفحه ۱۲۵
 


امام حسن (ع) : ای فرزند آدم تو از آن زمان که از شکم مادر به زمین فرو افتادی پیوسته از عمر خود کاسته ای ، پس فرصت را غنیمت شمار و آنچه هم اکنون در اختیار تو است برای منازل و مراحلی که در پیش داری ذخیره ای بردار که مومن از دنیا توشه می گیرد و کافر تنها به تمتع و کامکاری توجه دارد . 

الحدیث جلد ۳ صفحه ۳۱
 


حضرت امام حسن (ع) : هرکس دنیا را دوست بدارد بیم آخرت از دل او برود و آن که حرص و آزش در دنیا زیاد باشد بهره ای جز دوری از دنیا ندارد و نیز خشم خدا بر او زیاد گردد ، انسان آزمند نادان است ، ولی انسان پارسا قانع است ، هر دوی اینها خوردنشان ، یکسان است چیزی از روزی آن دو کاسته نمی شود ، پس برای چه شتاب در آتش کنید ، خیر و خوبی تمامش در یک ساعت شکیبایی و صبر است که موجب و سبب آسایش دراز و خوشبختی فراوانی میشود ، مردم دو گروهند ، گروهی دنیا را میخواهند و طلب میکنند تا به او برسند ؛ نابود میشوند و گروهی طالب آخرتند تا به او برسند نجات پیدا میکنند ، بدان ای مرد هرگاه به آخرت رسیدی آنچه که در دنیا از دست تو رفته و آن چه را که از سختیها به تو رسیده زیانی تو را نرساند و نیز سودی ندارد آنچه که از دنیا به تو رسیده زمانی که از آخرت محروم باشی. 

ارشاد القلوب جلد۱ صفحه ۵۸
 


حضرت امام حسن علیه السّلام فرمود : که گروهى شب را بروز آوردند بهشت و نعمتهایش و جهنم و عذابش را میدیدند ، نادانان خیال میکردند که آنان مریضند و حال اینکه ایشان را مرضى نبود و مضطرب بودند همانا آنان را کارى بزرگ که ترس و بیم از خدا باشد مضطرب کرده بود و مهابت خدا در دلهاى ایشان بود چنین میگفتند که ما را بدنیا نیازى نیست نه براى دنیا آفریده شدیم و نه براى سعى و کوشش دنیا مامور شدیم مالهایشان را در راه خدا انفاق کردند خونهایشان را در راه خدا ریختند با شهادت رضا و خوشنودى خدا را خریدند ، دانستند که خدا مالها و نفسهایشان را با بهشت معامله میکند پس بخدا فروختند آنچه را که داشتند تجارتشان سودمند بود و خوشبختى بزرگى نصیب آنان شد و رستگار شدند. پس اى مردم از آنان پیروى کنید و دنبال آنان را بگیرید خداى شما را رحمت کند اقتداى بآنان کنید که خداوند براى پیغمبرش تعریف کرده صفت پدرانش ابراهیم و اسماعیل و فرزندان آن دو را که فرمود: «فَبِهُداهُمُ اقْتَدِهْ» « سوره انعام آیه ۹۰» سپس بارشاد آنان اقتدا کن، بدانید اى بندگان خدا که شما در اقتداى بآنان پاداش داده خواهید شد.  

ارشاد القلوب  جلد ۱ صفحه ۱۸۶
 


حضرت امام حسن (ع) : پس کوشش و جدیت کنید و بترسید که مبادا از کمک ‏کنندگان ستمگران باشید زیرا که رسول خدا فرمود: هر کس با ظالم و ستمگرى راه رود و در این راه رفتن کمکى به ستم‏گر کند پس از روش اسلام بیرون شده و کسى که شفاعت او سواى شفاعت خدا و رسولش باشد مسلم خدا و رسولش را به خشم در آورده. و هر کس ستمگرى را کمک کند براى اینکه حق مسلمانى را پامال کند از ذمه‏ ى اسلام و خدا و رسولش بدور است و هر کس بقا و دوام ستمگرى را بخواهد نافرمانى خدا را دوست داشته است و پیش او هر گاه که به مؤمنى ستم شود یا غیبت آن مؤمن شود و او قدرت بر یارى آن مؤمن داشته باشد و او را یارى نکند پس برگشت او به خشمى از خدا و رسولش باشد و هر که آن مؤمن را یارى کند پس سزاوار بهشت است از طرف خدا. و همانا خداى تعالى وحى فرستاد بسوى داود که بفلان ستمگر بگو که من ترا نفرستادم تا دنیا را جمع کنى و رویهم بگذارى و بلکه ترا فرستادم که ستمدیدگان را یارى کنى زیرا من سوگند یاد کرده‏ ام بخودم که یارى کنم ستمدیده را و انتقام او را بگیرم از کسانى که در مقابل آنها باو ستم شده و او را یارى نکرده ‏اند. 

ارشاد القلوب جلد ۱  صفحه ۱۸۷
 


 امام حسن (ع) : ساکنان مسجد زائرین خدایند و بر خداست که زیارت‏ کنندگانش را هدیه ‏اى بدهد. 

ارشاد القلوب جلد ۱  صفحه ۱۹۰
 


حضرت امام حسن علیه السّلام فرمود: که در این دنیا چیزى جز قرآن باقى نماند پس قرآن را امام و پیشواى خویش قرار دهید شما را براستى رهنمائى میکند و همانا سزاوارترین مردم کسى است که بقرآن عمل کند و گرچه آیاتش را حفظ نکند، و از قرآن دور باشند کسانى که بقرآن عمل نکنند و اگر چه آن را بخوانند.  

ارشاد القلوب جلد ۱ صفحه ۱۹۳



دسته بندي: مذهبی,گنجینه احادیث,
برچسب ها : احادیث , احادیث از ائمه , احادیث از معصومین , احادیث از امام حسن(ع) ,
مطالب مرتبط :

ارسال نظر

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتیرفرش کد امنیتی